24 maja świętujemy Dzień Ślimaka. Należą do rodziny mięczaków. Ich ciało zbudowane jest z głowy, nogi. Posiadają czułki na końcu których znajdują się oczy. Ślimaki nie mają wytworzonych uszu- są całkowicie pozbawione słuchu. W dolnej części głowy posiadają otwór gębowy z tzw. tarką, czyli „ślimaczymi zębami”. Większość ślimaków wytwarza muszle- „domki”, które są dla nich schronieniem. Jednak przede wszystkim muszle stanowią szkielet zewnętrzny, który stanowi barierę ochronną pozostałych narządów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania. Istnieją pewne gatunki ślimaków, które nie wytwarzają muszli. W Polsce żyją ślimaki, takie jak np. pomrów, który nie ma takiej zdolności. Są szczególnie nielubiani przez rolników i ogrodników, ponieważ zjadają rośliny na grządkach czy kwiaty w ogródkach. Istnieje około 43000 gatunków ślimaków. Wielkość skorupy odzwierciedla ich wiek. Ślimaki są jednym z najpowolniejszych stworzeń żyjących na planecie. Stąd wzięło się określenie „ślimaczyć się”, które oznacza bardzo powolne działanie. Żywotność ślimaków uzależniona jest od gatunku oraz środowiska w jakim występują. Niektóre z nich żyją krótko, bo tylko 5 lat. Inne mogą żyć nawet 25 lat. Ślimak jest przysmakiem w kuchni francuskiej. Także w innych państwach na świecie jest serwowany często w postaci smażonej.
W poniedziałek 25 maja 2026 roku odwiedziłam przedszkolaków. Dzieci wysłuchały wiersza Michała Jankowiaka pt. „Ślimak” i odpowiadały na pytania. Dowiedziały się ciekawostek o ślimakach. Przedszkolaki wyszukiwały różnic na dwóch obrazkach przedstawiających naszego bohatera. Przeczytałam im bajkę o ślimaku, który wybrał się na wyprawę do grodu Kraka. Jednak zatęsknił za wsią i powrócił w rodzinne strony. Z klocków przedszkolaki ułożyły postać ślimaka.
Magdalena Fornal